Lajkatari-Etërit e shenjtë, filozofë dhe autorë të njohur flasin për dëmin e lajkatarisë
Thënie mbi lajkat, miqësinë e rreme dhe nevojën për qortim të sinqertë
Ti, i pasur, mos u mashtro nga lajkat, buzëqeshjet dhe përkujdesjet e të tjerëve. Të gjitha këto t’i bëjnë ose nga frika, ose nga interesi. Po të mund të shqyrtoje thellësitë e zemrave të atyre që të lajkatojnë, do të shihje se përbrenda të qortojnë, të shajnë dhe të urrejnë më shumë se armiqtë e tu më të këqij.
Dhe nëse një ditë gjendja ndryshon, nëse humbet pasurinë, atëherë maskat do të bien. Atëherë do të shohësh qartë fytyrat e vërteta të atyre që më parë të ledhatonin me fjalë. Atëherë do të kuptosh se për ty nuk ndienin nderim, por përbuzje; jo admirim, por smirë; jo dashuri, por urrejtje.
— Shën Joan Gojarti
Ashtu si ai që fyen njeriun e virtytshëm dhe fisnik e poshtëron dhe e shkatërron, po kështu edhe ai që lajkaton dikë që ka nevojë për rreptësi, e prish dhe nuk e lë të ndreqet.
— Shën Joan Gojarti
Mbreti Herod po i fliste popullit. Turma thërriste: “Ky është zë Perëndie, jo zë njeriu”. Dhe menjëherë engjëlli i Zotit e goditi. E hëngrën krimbat dhe dha shpirt. Ndëshkimi hyjnor e vizitoi menjëherë. Përse? Për krenarinë e tij. Sepse ai e pranoi brenda vetes atë brohoritje dhe e quajti veten të denjë për një lajkë të tillë. Nga kjo mësohen sidomos ata që lajkatojnë marrëzisht.
— Shën Joan Gojarti
Lajkatari është njeri i prishur, servil dhe i pavlerë. Ai ledhaton karakteret e dobëta me fjalë mashtruese, me qëllim që t’i sundojë. Është më dinak se dhelpra dhe më i frikshëm se korbat, sepse me dinakëri dhe mashtrim prish dhe shkatërron shpirtrat e të pamendëve.
— Shën Nektari
Lajkataria është një ligësi e neveritshme, e mbuluar me maskën e miqësisë. Është përkëdhelje e rreme, që shfaqet si miqësi vetëm me fjalë. Lajkataria është ligësi e një shpirti të prishur, e një shpirti të sëmurë ku nuk ka asgjë të shëndoshë. Ajo është tinëzare, pa shenjtëri, e pabesë, e pasinqertë dhe mashtruese. Lajkataria prish shpirtrat që e pranojnë.
— Shën Nektari
Ashtu si oktapodi përshtat ngjyrën e tij me ngjyrën e mjedisit, po kështu edhe lajkatari përshtat mendimin e tij sipas mendimeve të njerëzve përreth.
— Shën Vasili i Madh
Lajkatari, sa kohë ka kafshatën në gojë, lajkaton, admiron, bekon. Por sapo ngrihet nga tryeza dhe largohet, hedh sharje si gurë mbi atë që pak më parë, për hir të barkut, e adhuronte si “perëndi”. Lajkatari rrëmben atë që i përket tjetrit. Ndërsa në mëngjes bekon mikun me fjalë të mëdha, në mbrëmje e mallkon.
— Shën Vasili i Madh
Ka shumë njerëz që miratojnë mendime të liga. Njeriun që bën shaka pa masë e quajnë të këndshëm; atë që flet turpshëm, shoqëror; të ashpërin dhe zemërakun, të lirë; koprracin dhe të pashoqërueshmin, kursimtar; të shthururin, njeri argëtues. Në përgjithësi, çdo ves e mbulojnë me virtytin më të afërt. Me gojë bekojnë, por me zemër mallkojnë.
— Shën Vasili i Madh
Ai që lajkaton është shërbëtor i demonëve, udhërrëfyes drejt krenarisë, shkatërrues i pendimit, asgjësues i veprave të mira dhe largues nga rruga e drejtë.
— Shën Joan i Shkallës
Duhet të dish të dallosh miqtë nga lajkatarët dhe hipokritët. Lajkatarët, duke të lavdëruar në sy, jo vetëm nuk të lënë të kuptosh gabimet që bën, por i zmadhojnë ato duke të përgojuar te të tjerët. Përkundrazi, miqtë, me qortim miqësor, të ndihmojnë të kuptosh gabimet dhe, kur duhet, të gjejnë mbrojtje në vend të akuzës.
— Shën Foti i Madh
Shpirti i lig, kur lajkaton, “gjallërohet”; kur fyhet, pushtohet nga tërbimi. Përkundrazi, shpirti i mirë nuk gëzohet kur lajkaton dhe nuk mërzitet kur fyhet.
— Shën Efrem Siriani
Lajkatarët janë armiqtë tanë më të mëdhenj, sepse na verbojnë sytë e shpirtit dhe nuk na lënë të shohim të metat tona të shumta. Prandaj duhet të mos i dëgjojmë ata që na lajkatojnë, ose t’u shmangemi. Mjerë ai që rrethohet nga lajkatarë! Lum ai që rrethohet nga njerëz zemërmirë dhe të thjeshtë, që nuk e fshehin të vërtetën, edhe kur ajo është e pakëndshme.
— Shën Joani i Kronstadtit
Më mirë të jetë dikush haptazi egoist, sesa lajkatar i pështirë.
— Shën Theofani i Mbyllur
Njerëzit janë lajkatues nga natyra; prandaj shumica jeton pa mësuar kurrë se çfarë thonë miqtë dhe të afërmit për ta kur nuk janë të pranishëm. Kur takohen, të gjithë buzëqeshin dhe përshëndeten, edhe nëse pak më parë të kanë përgojuar.
— Hieromonaku Savatie Bastovoi
Ata që të lajkatojnë, konsideroji më të këqij edhe se armiqtë.
— Pitagora
T’i dorëzohesh nënkuptimeve mashtruese të lajkatarit është si të pish helm në një kupë të artë.
— Demofili
Hipokriti dhe lajkatari mund të dallohen nga fakti se thonë dhe bëjnë çdo gjë në mënyrë që t’i pëlqejnë dhe të fitojnë favorin e sundimtarit të fuqishëm.
— Teofrasti
Është më mirë të gjendesh mes korbave sesa mes lajkatarëve, sepse të parët shkatërrojnë trupin e të vdekurit, ndërsa të dytët shpirtin e të gjallit.
— Antisteni
Nga kafshët e egra, kafshimin më të keq e bën shpifësi; ndërsa nga të butat, lajkatari.
— Diogjeni Ciniku
Kush më përshëndet tepër dhe më përkëdhel tepër, me siguri kërkon të përfitojë diçka prej meje.
— Andreas Laskaratos
Ai që di të lajkatërojë, është i aftë edhe të shpifë.
— Napoleon Bonaparti
Lajkatari më i madh për secilin prej nesh është vetëdashja jonë.
— Francis Bacon
Lajkataria në duart e të dobëtëve është njëfarë force; ndërsa në duart e të fuqishmëve është dinamit.
— William Shakespeare
Lajkatari jeton në kurriz të atyre që e dëgjojnë.
— La Fontaine
Lajkataria është një monedhë e rreme, që qarkullon për shkak të kotësisë sonë.
— La Rochefoucauld
Lajkatarët u ngjajnë miqve, ashtu si ujqërit u ngjajnë qenve.
— Chapman
Më të mira janë qortimet e hapura sesa një miqësi e fshehur. Më të besueshme janë plagët që vijnë nga miku, sesa puthjet e vullnetshme të armikut.
— Fjalët e Urta 27:5–6
Ai që lavdëron mikun me zë të lartë që në mëngjes, nuk ndryshon nga ai që e mallkon.
— Fjalët e Urta 27:14
Të quajnë “bujar” që të të hanë paratë; të quajnë “trim” që të të çojnë të vritesh.
— Fjalë e urtë turke
Lajkat janë si kartëmonedhat e falsifikuara: e bëjnë më të varfër atë që i pranon.
Ai që lajkaton është më i ulëti ndër njerëzit, përveç atij që kërkon lajka. Ky është edhe më i keq se lajkatari.
Ndër mëkatet e gjuhës janë edhe gojëligësia dhe lajkataria. Gojëligu zmadhon të metat e tjetrit dhe i atribuon edhe ato që nuk i ka. Lajkatari, përkundrazi, zmadhon virtytet e tjetrit ose i atribuon virtyte që nuk i ka.
Gojëligësia bëhet pas shpine; lajkataria bëhet drejtpërdrejt ndaj vetë personit. Gojëligu është armik tinëzar, ndërsa lajkatari është mik tinëzar. Por, sepse armikun tinëzar e dallojmë më lehtë, viktimat e lajkatimit janë shumë më të shumta. Të dy, megjithatë, i dëmtojnë viktimat e tyre.
Nëse nuk të pëlqen të të lajkatojnë, atëherë nuk do të hidhërohesh as kur të përqeshin.
