Manastiri i Shën Qirjakut ruan trashëgiminë kishtare në Dropull
Kompleksi në Dhuvjan lidhet me traditën bizantine, rindërtimin e vitit 1588 dhe rolin arsimor që mori në shekullin XVIII.
Dropull mbetet një nga zonat ku trashëgimia kishtare ortodokse ruan dëshmi të rëndësishme historike. Manastiri i Shën Julitës dhe Qirikut në Dhuvjan lidhet me ndërtimin e vitit 1588 dhe arkitekturën mesjetare të zonës.
Manastiri, i njohur edhe si Manastiri i Lindjes së Hyjlindëses, përmendet në traditën lokale si vend me origjinë të hershme bizantine. Kompleksi lidhet me shenjtorët martirë Qiriku dhe Julita, ndërsa disa shënime e vendosin themelimin ose rindërtimin e tij rreth vitit 1089.
Godina që shihet sot ka plan në formë kryqi me kupolë qendrore, tipik për arkitekturën pasbizantine. Brenda saj gjashtë kolona guri mbajnë kupolën, një element që dëshmon nivelin ndërtimor të periudhës.
Në vitin 1777, në manastir u hap një shkollë greke nga Shën Kozma i Etolisë, duke e kthyer vendin në qendër fetare dhe arsimore për Dropullin. Më vonë u shtuan edhe shkolla për vajza dhe punime artizanale.
Objekti u shpall Monument Kulture i Kategorisë së Parë në Shqipëri në vitin 1963. Në vitet 1997 dhe 2010 u grabitën ikona, kryqe druri dhe pjesë të ikonostasit, ndërsa disa pjesë të kompleksit pësuan dëmtime serioze.
Në të njëjtin kontekst kishtar, UGO kishte raportuar mbi zhvillime në Dropull dhe Gjirokastër.
Sot manastiri vlerësohet si dëshmi e historisë së krishterimit dhe kulturës së jugut të Shqipërisë. Në vitet e fundit janë ndërmarrë projekte konservimi dhe restaurimi me mbështetje ndërkombëtare për ruajtjen e këtij monumenti mesjetar.
