Shën Akili, Episkop i Larisës
Shën Akili (Ahilea, Arqile), Episkop i Larisës, kishte prejardhje nga Kapadokia dhe jetoi në kohën e Shën Kostandinit të Madh.
Që në rini, dëshira e tij e zjarrtë shpirtërore e çoi në Vendet e Shenjta dhe më pas në Romë. Atje iu përkushtua veprës së shenjtë të predikimit, duke mësuar pa pushim fjalën hyjnore në qytete dhe fshatra. Ai nuk mori parasysh vështirësitë, fyerjet, përndjekjet dhe mundimet, por vazhdoi me zell të madh shërbesën e tij.
Shërbimet e tij të mëdha dhe të vyera e bënë të dallohej, ndaj u zgjodh Episkop i Larisës. Në këtë detyrë të re, Shën Akili u bë udhëheqës shpirtëror dhe mësues i popullit. Ai nuk kufizohej vetëm në fjalë, por i shoqëronte ato me vepra konkrete dashurie dhe përkujdesjeje.
Predikonte çdo ditë, ndihmonte të vejat, mbronte jetimët, lehtësonte të varfrit dhe përkrahte të padrejtësuarit. Ishte rojtari i palodhur dhe mbrojtësi i besimit të drejtë, si edhe bariu i kujdesshëm i grigjës që i ishte besuar.
Shën Akili u dallua edhe në Sinodin e Parë Ekumenik në Nikea, ku qëndroi me vendosmëri kundër herezisë së Ariut. Atëherë, Kostandini i Madh, duke vlerësuar virtytet e tij, i dha një dhuratë të madhe në të holla. Kur Shën Akili u kthye në Larisë, ai nuk e përdori këtë pasuri për vete, por e vuri në shërbim të Kishës dhe të njerëzve: ndërtoi kisha dhe u kujdes për të sëmurët dhe të varfrit.
Kur ndjeu se po afrohej fundi i jetës së tij tokësore, thirri pranë vetes të gjithë priftërinjtë e episkopatës së tij dhe u dha këshilla atërore për detyrat e tyre baritore.
Lipsani i tij i shenjtë e zbukuronte qytetin e Larisës deri në shekullin X. Më pas, kur bullgarët pushtuan Thesalinë, ata e morën lipsanin nga qyteti.
