Ngurtësimi i zemrës

Sot 10:50
24
Ngurtësimi i zemrës

Kur interesi vetjak dhe racionalizmi i thatë marrin përparësi, marrëdhëniet bëhen të rezervuara e kalimtare.

Sot zemrat e njerëzve janë të ngurta. Sipas faqes Pemptousia, reflektimi është i protopresviterit Themistokli Murtzanos, doktor i teologjisë.

E kemi shumë më të lehtë të kujdesemi për veten, ndaj të tjerët s’i shohim ose s’duam t’i shohim. Kjo ndodh së pari në marrëdhëniet në çift. Në dashurinë e parë, të dy ndiejnë se vullneti i tjetrit është gëzimi i tyre. Kur hyn zakoni, shenjë e konsumimit, dëshira e tjetrit bie dalëngadalë ndesh me të drejtën tonë, me bindjen se kemi të drejtë.

Kështu, kur mbizotëron mendësia e konfliktit, lodhemi lehtë duke u përpjekur më kot ta bindim tjetrin se ne kemi të drejtë dhe se ai duhet të ndjekë dëshirën tonë. Në fund, zemra na ngurtësohet dhe s’na intereson si reagon ai.

E njëjta gjë ndodh në marrëdhëniet me të tjerët, shenjë se dashuria s’është çelësi i udhës sonë në jetë dhe i bashkëjetesës me ta. Kur zemra i jep përparësi interesit vetjak e racionalizmit të thatë dhe nuk pranojmë të ndiejmë ç’ndien tjetri, marrëdhëniet bëhen të rezervuara e kalimtare.

Pse të ndiej se dhuna më prek? Pse të shqetësohem nëse të tjerët lëndohen në trup e në shpirt për shkakun tim? Pse të vihem në vendin e tyre e të ndiej dhembshuri për ta, kur mendoj se as ata s’e bëjnë këtë dhe se kujdesi për ta s’më sjell dobi? Kaloj tutje, me shpirtin tashmë të tjetërsuar. E mashtroj veten se kështu mbijetoj, sepse dikush duhet të kujdeset edhe për mua, dhe ai mund të jetë vetëm «uni» im.

Ç’mund t’i kundërvësh ngurtësimit të zemrës te shumë njerëz, sidomos te të rinjtë? Sa bukuri kërkon njeriu zemërgur për të luftuar ligësinë dhe indiferencën? Sa bukuri mund të krijojë për të kapërcyer shijen e keqe dhe individualizmin? Sa durim të tregojë e sa të lutet, kur edhe të afërmit thonë se jetojnë vetëm për vete?

Nga ana tjetër, sa përgjegjësi mund t’u ngarkosh të rinjve, kur jeta u mbushet me pamje dhune, vdekjeje, imponimi e pushteti, me shembuj të përdorimit të çdo aftësie për të lavdëruar veten ose thjesht për t’u ndier mirë a për të menduar se s’kanë rënë në «kurthin» e dhembshurisë për tjetrin, që në fund t’u kthehet kundër? Kur dashuria mungon në jetën e tyre, sepse e njësojnë me kujdesin material a me përmbushjen e të drejtave të tyre, ndërsa lënë mënjanë dhënien, flijimin e, herë-herë, heqjen dorë nga përparësia e «unit»?

E megjithatë, duhet të kuptojmë se ngurtësimi i zemrës na ndan edhe nga Perëndia, edhe nga njeriu. Vuan shoqëria dhe vuajmë edhe ne vetë, sepse kemi shpirt e ndërgjegje. Jemi krijuar të duam e të përpiqemi t’i ndajmë me të tjerët talantat që na dha Perëndia, pa i varrosur në dheun e egoizmit.

Gëzimi që zgjat gjendet pikërisht në kapërcimin e ngurtësimit të zemrës. Edhe po të humbasim, humbja do të jetë kalimtare, ndërgjegjja do të na ngushëllojë dhe Perëndia s’do të na braktisë.

Mirësia mund të duket pa kuptim në kohët tona. Por kur e bëjmë tonën mirësinë, qëndresa jonë është bukuria që dëshirojmë thellë, sepse për të jemi krijuar.

UGO ka botuar më parë reflektimin e Murtzanosit për rininë e përjetshme dhe dashurinë.

Nëse vëreni një gabim, zgjidhni tekstin e nevojshëm dhe shtypni Ctrl+Enter ose Dërgo një gabim për ta raportuar tek redaktorët.
Nëse gjeni një gabim në tekst, zgjidhni atë me mousen dhe shtypni Ctrl+Enter ose këtë buton Nëse gjeni një gabim në tekst, theksoni atë me mousen dhe klikoni këtë buton Teksti i theksuar është shumë i gjatë!
Lexo gjithashtu