Afresk i Krishtit si "Bari i Mirë" zbulohet në Iznik të Turqisë
Piktura e shekullit III, e gjetur në varr nëntokësor, paraqet Krishtin pa mjekër me dhi mbi supe — i vetmi shembull i njohur deri tani në Anadoll i këtij tipi.
Arkeologët në Turqi kanë zbuluar një afresk të rrallë të Krishtit si "Bari i Mirë", të pikturuar në murin verior të një varri nëntokësor në nekropolin Hisardere të Iznikut. Sipas Anadolu Ajansı, varri daton në shekullin III dhe i përket periudhës së hershme të krishterë, kur zona ishte ende pjesë e botës romake.
Në pikturë, Krishti paraqitet si një figurë e re, pa mjekër, me veshje të thjeshtë bariu. Ai mban mbi supe një dhi, ndërsa pranë tij janë vendosur edhe kafshë të tjera. Ky tip ikonografie lidhet me figurën ungjillore të Bariut të Mirë, një simbol i hershëm i kujdesit, udhëheqjes dhe shpëtimit, i përdorur gjerësisht para se kryqi të bëhej shenja më e përhapur e krishterimit.
Zbulimi është bërë në një dhomë varrimi të ndërtuar nën tokë. Në të njëjtin varr kanë gjetur skeletin e një burri, një gruaje dhe një foshnje, të vendosura mbi platformën e varrimit. Muret e tjera të dhomës janë zbukuruar me piktura të pronarëve të varrit, shërbyes, lule, zogj dhe motive që lidhen me përfytyrimin e parajsës.
Prof. Dr. Aygün Ekin Meriç nga Universiteti Dokuz Eylül, koordinatore shkencore e gërmimeve, e ka përshkruar freskun si shembullin e parë dhe deri tani të vetëm të njohur në Anadoll të ikonografisë me Krishtin si Bari i Mirë në mur. Ajo theksoi se shembuj të tillë njihen nga katakombet e Italisë, ndërsa gjetja në Iznik e bën nekropolin Hisardere veçanërisht të rëndësishëm për studimin e krishterimit të hershëm.
Izniku, i njohur në historinë kishëtare si Nikea e lashtë, ka një vend të veçantë në traditën ortodokse, pasi aty u mbajt Sinodi i Parë Ekumenik në vitin 325. Sipas Associated Press, fresku konsiderohet ndër shembujt më të ruajtur të artit të hershëm të krishterë në Anadoll, dhe puna për pastrimin e forcimin e pikturave vijon me qëllim që imazhet të bëhen më të lexueshme pa u dëmtuar.
Nuk është hera e parë që zbulime arkeologjike sjellin dëshmi të reja për praninë e hershme të krishterimit në Lindjen e Mesme dhe Azi të Vogël; kohët e fundit vëmendja ra mbi vendet e shenjta të lidhura me fillimet e besimit.
