Sotir Bambulla, një jetë në shërbim të ringritjes së Kishës!
Kryetari i parë i Këshillave Kishtare pas monizmit dhe roli i tij në fillimet e Ringritjes së Kishës Orthodhokse
Sot mbushen shtatë vjet nga jetëndërrimi i Sotir Bambullit, një prej figurave të rëndësishme laike në fillimet e ringritjes së Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë pas periudhës së gjatë të ateizmit shtetëror.
Sotir Bambulla lindi më 13 mars 1930 në Boboshticë të Korçës, në një familje të vjetër vendase, të rritur në një mjedis ku besimi orthodhoks ishte pjesë e natyrshme e jetës së përditshme. Boboshtica, me kishat, manastiret dhe traditën e saj të thellë kishtare, formoi te ai ndjenjën e fortë të përkatësisë ndaj Orthodhoksisë dhe përgjegjësinë për ta ruajtur këtë trashëgimi.
Ai studioi për matematikë-fizikë në Tiranë dhe për shumë vite shërbeu si mësues në zonën e Korçës. Krahas arsimit, kishte lidhje të ngushtë me artin dhe kulturën. Gjatë viteve të monizmit shkroi edhe vepra teatrale, në të cilat, sipas kujtimeve të afërta, shpesh përcilleshin në mënyrë të fshehur mesazhe besimi dhe shprese.
Por emri i Sotir Bambullit lidhet veçanërisht me vitet e para pas rënies së komunizmit, kur jeta fetare në Shqipëri sapo kishte nisur të dilte nga heshtja e imponuar prej dekadash.
Në vitin 1990, menjëherë pas lejimit të lirisë fetare, ai hapi Kishën e Fjetjes së Hyjlindëses në Boboshticë dhe i ra kambanës së fshatit. Ky veprim nuk ishte vetëm një akt lokal, por një dëshmi e qartë se besimi i ruajtur në heshtje po kërkonte të kthehej sërish në jetën e përbashkët të komunitetit.
Në atë periudhë të pasigurt dhe të vështirë, kur Kisha nuk kishte ende strukturat e saj të riorganizuara, Sotir Bambulla mori pjesë në krijimin e këshillave kishtarë. Këto këshilla ishin një formë e parë organizimi, e domosdoshme për të mbajtur gjallë jetën kishtare dhe për të përgatitur ardhjen e Kryepiskopit Anastas në Shqipëri.
Më 17 mars 1991, në mbledhjen e përgjithshme të Këshillave Kishtarë, ai u zgjodh kryetar i Këshillave Kishtarë të të gjithë Shqipërisë. Këtë detyrë e mbajti deri në ardhjen e Kryepiskopit Anastas, duke e parë atë si shërbim të përkohshëm, por të domosdoshëm për ringritjen e Kishës.
Roli i tij nuk ishte vetëm administrativ. Në një kohë kur gjithçka duhej nisur pothuajse nga e para, kërkohej guxim, besim, këmbëngulje dhe aftësi për të bashkuar njerëzit rreth Kishës. Sotir Bambulli u bë pjesë e atij brezi besimtarësh që nuk kërkuan lavdi, por u vunë në shërbim të një vepre që i tejkalonte interesat personale.
Pas ardhjes së Kryepiskopit Anastas, ai vazhdoi të përqendrohej në mirëmbajtjen dhe ringritjen e kishave të Boboshticës. E donte dhe e vlerësonte thellësisht Kryepiskopin Anastas, të cilin e shihte si njeriun e dërguar nga Perëndia për ringritjen e Kishës në Shqipëri. Po ashtu, ruante respekt të veçantë për Mitropolitin e Korçës, Hirësinë e Tij Imzot Joanin, tashmë Kryepiskopin e KOASH-it me të cilin ndante mendime dhe shqetësime për jetën kishtare.
Në kujtesën e Mitropolisë së Korçës, ai mbetet si një ndër nismëtarët e parë të hapjes së kishave pas rënies së komunizmit. Në dëshmitë për atë periudhë përmendet se bashkë me klerikë dhe besimtarë të tjerë, ai luajti rol të rëndësishëm në mbështetjen e organizimit të parë kishtar dhe në mbrojtjen e veprës së Kryepiskopit Anastas.
Kjo periudhë ishte e mbushur me vështirësi, paqartësi dhe përplasje. Ringritja e Kishës nuk ishte vetëm çështje ndërtimi godinash. Ishte rikthim i besimit në jetën publike, rindërtim i komuniteteve, hapje kishash, formim klerikësh, krijim këshillash dhe përgatitje e popullit për të jetuar sërish në mënyrë të hapur jetën orthodhokse.
Sotir Bambulla i përket pikërisht kësaj faqeje të historisë së Kishës në Shqipëri. Ai ishte laik, por me ndjenjë të fortë kishtare. Nuk ishte hierark, as klerik, por shërbeu me përgjegjësi dhe me ndërgjegje të thellë për Kishën.
Fjeti më 24 qershor 2019, ditën e Shën Joan Pararendësit. Në ceremoninë mortore mori pjesë Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Imzot Joani, i cili e kujtoi me nderim si një njeri që kishte kontribuar jashtëzakonisht në fillimet e para të hapjes së Kishës.
Në fjalën e tij, Mitropoliti Joani theksoi se të krishterët nuk dëshpërohen si ata që nuk kanë shpresë, sepse besojnë në Ngjalljen e Krishtit dhe në jetën e përjetshme. Ai e falënderoi Perëndinë edhe për njerëzit përmes të cilëve u bë e mundur ringritja e Kishës, duke përmendur me mirënjohje kontributin e Sotir Bambullit.
Sot, shtatë vjet pas jetëndërrimit të tij, kujtimi i Sotir Bambullit është një thirrje për të mos harruar njerëzit që punuan në heshtje për ringritjen e Kishës. Ata nuk kërkuan nderime, por lanë gjurmë në një kohë kur guximi dhe besimi ishin më të nevojshëm se fjalët.
Në historinë e Kishës, jo gjithmonë shërbimi më i rëndësishëm bëhet në qendër të vëmendjes. Shpesh ai kryhet në heshtje, në fshatra, në këshilla, në kambana që bien pas dekadash ndalimi, në dyer kishash që hapen dhe në njerëz që besojnë se Perëndia nuk e braktis kurrë popullin e Tij.
Sotir Bambulla mbetet pjesë e kësaj kujtese. Jeta e tij lidhet me Boboshticën, me Mitropolinë e Korçës dhe me fillimet e ringritjes së Kishës Orthodhokse në Shqipëri pas monizmit.
I përjetshëm kujtimi i tij.
Burimi: Mitropolia e Shenjtë e Korçës; disertacioni Η Ιερά Μητρόπολη Κορυτσάς: ιστορική εξέλιξη – σημερινή κατάσταση.
Shkrimi UGO
Lexoni gjithashtu
Burime: Mitropolia e Shenjtë e Korçës dhe Arkivi Kombëtar i Disertacioneve Doktorale të Greqisë.
