Pandeleimoni përkujtohet si dëshmor i madh në Nikomedi
Mjeku i krishterë shëroi të sëmurë dhe u martirizua gjatë përndjekjeve të perandorit Maksimian.
Shën Pandeleimoni përkujtohet më 27 korrik si dëshmor i madh i Kishës. Ai u ushtrua rreth vitit 305 në Nikomedi, në bregdetin aziatik të Propontidës.
Pandeleimoni ishte mjek i dalluar, i biri i Efstorgjit dhe i shën Evulës. Pas takimit me shën Ermolain, ai u pagëzua dhe u bind se Jisui shëron më me efikasitet se mjekësia.
Sipas rrëfimit, Pandeleimoni ngjalli një fëmijë të pickuar nga nepërka dhe më pas shëroi mrekullisht një të verbër të pashërueshëm. I verbri dhe Efstorgji u pagëzuan, ndërsa kolegët e tij shfaqën smirë ndaj mjekut të krishterë.
Pasi ndau pasurinë e trashëguar, Pandeleimoni shëronte falas, ndaj u quajt edhe “anargjend”, domethënë pa argjend ose pa para. Mjekët e denoncuan te perandori Maksimian, ndërsa dëshmia e të verbrit të shëruar dhe shërimi i një të paralizuari bënë që shumë njerëz të besonin.
Maksimiani urdhëroi torturimin e shenjtorit. Ai u gërvisht me mjete hekuri, u dogj, u hodh në plumb të valuar, në det dhe mes egërsirave, por sipas rrëfimit, Krishti e mbronte dhe e shëronte.
Në fund, shpata që do t’i priste kokën u përkul, ndërsa ulliri i thatë ku ishte lidhur lulëzoi dhe dha fryte. Pandeleimoni, emri i të cilit shpjegohet si “përdëllimtar i të gjithëve”, pranoi martirizimin për të fituar kurorën e shenjtërisë. Në ikonë paraqitet duke mbajtur një kuti me ilaçe.
Në të njëjtin kontekst kishtar, kishte paraprirë
.
