18 vende afrikane miratojnë projekt-hartë për familjen në Akra
Teksti i miratuar në konferencën ndërparlamentare në Ganë parashikon mbrojtjen e familjes tradicionale, rolit prindëror dhe sovranitetit në politikat shoqërore.
Familja afrikane u vu në qendër të një projekti të ri të miratuar nga 18 vende në Akra, me theks te mbrojtja e martesës ndërmjet burrit dhe gruas, roli i prindërve dhe sovraniteti kulturor. Sipas EEOD, delegacione parlamentare nga 18 shtete afrikane në fillim të qershorit 2026 miratuan projektin e “Kartës Afrikane për Familjen, Sovranitetin dhe Vlerat”, ndërsa përfaqësuesit e Afrikës së Jugut dhe Mozambikut abstenuan.
Teksti u formësua pas tre vitesh konsultimesh dhe u paraqit gjatë Konferencës së Katërt Afrikane Ndërparlamentare për Vlerat Familjare dhe Sovranitetin në Akra të Ganës. Në nenin 25 parashikohet se, nëse miratohet në nivel institucional nga Bashkimi Afrikan, karta do të hapet për nënshkrim nga 55 shtetet anëtare dhe do të hyjë në fuqi 30 ditë pas ratifikimit ose aderimit nga 15 shtete.
Dokumenti 32-faqësh e përkufizon familjen si bashkim ndërmjet burrit dhe gruas dhe e paraqet atë si njësinë themelore të shoqërisë. Ai i jep peshë të veçantë të drejtave dhe përgjegjësisë parësore të prindërve për arsimin, shëndetin dhe formimin moral të fëmijëve, si edhe kërkon që çdo edukim seksual të miratohet nga prindërit dhe të jetë në përputhje me vlerat kulturore afrikane.
Karta gjithashtu hedh poshtë ekzistencën e një “të drejte ndërkombëtare për abortin” dhe mbron autonominë e shteteve afrikane në politikat e shëndetit riprodhues. Në tekst kërkohet rezistencë ndaj marrëveshjeve ndërkombëtare, kushteve të ndihmës zhvillimore ose politikave që, sipas hartuesve, nxisin të drejtat LGBT, abortin ose qasje gjinore në kundërshtim me konceptet tradicionale.
Një tjetër pjesë e dokumentit lidhet me mbrojtjen e farërave vendase, sistemeve bujqësore të menaxhuara nga fermerët, kontrollit mbi burimet natyrore dhe uljes së varësisë nga eksporti i lëndëve të para të papërpunuara. Në këtë kuadër, karta paraqitet si një përpjekje për “dekolonizimin” e politikës shoqërore në Afrikë përballë ndikimeve të jashtme.
Në të njëjtin kontekst kishtar, kishte paraprirë një raportim i UGO mbi
.
