Zoti që ndërtojmë vetë: pasqyra e egove tona
Një reflektim teologjik nga eeod.gr trajton dukurinë e besimit pa bindje – formën më të sofistikuar të idhulltarisë moderne.
Tendenca e njeriut modern për ta rindërtuar Zotin sipas masës së egos së tij trajtohet në një reflektim teologjik të botuar nga portali ortodoks grek eeod.gr. Sipas eeod.gr, fenomeni nuk ka të bëjë me ateizmin, por me një formë shumë më të vështirë për t'u identifikuar: besimin që shmanget nga bindshmëria.
Teksti vëren se njeriu që refuzon hapur Zotin është, paradoksalisht, më i sinqertë se ai që deklaron besim dhe njëkohësisht ia riformaton Atij natyrën sipas preferencave të veta. Ky i fundit nuk kërkon Krijuesin – kërkon një idhull të brendshëm, të gdhendur jo me çekiç e daltë, por me egoizëm dhe leksik teologjik.
Reflektimi citon filozofin gjerman Dietrich Bonhoeffer (1906–1945): «Vetëm ai që beson është i bindur dhe vetëm ai që është i bindur beson» – duke nënvizuar se besimi i vërtetë nuk është art i përshtatjes së qiellit me preferencat tona, por përulësia për ta përshtatur veten me të vërtetën. Ndër pikëpamjet e analizuara është edhe ajo e filozofit francez Denis Diderot (1713–1784), sipas të cilit morali dhe virtyti janë të detyrueshëm vetëm për ata që binden.
Autori argumenton se forma më e zhvilluar e idhulltarisë nuk kërkon tempuj – kërkon vetëm egoizëm me fjalorin e duhur. Kur njeriu gjunjëzohet para Zotit që vetë ka ndërtuar, ai në të vërtetë adhuron versionin më të punuar të vetvetes.
UGO kishte raportuar mbi [besimin orthodhoks dhe thirrjet për kthim të vërtetë] edhe në tekstet shpirtërore të mëparshme të publikuara në sit.
Vepra mbyllet me një konstatim: Zoti që ndërtojmë vetë nuk na shndërron kurrë – na lajkaton. Zoti që na krijoi, ndërkaq, na kontrollon, na shqetëson dhe na fton të ndryshojmë – pikërisht prandaj mund të na çojë drejt diçkaje më të lartë se vetja jonë.
