Në Boboshticë u celebrua Mesha e së Dielës të Samaritanit të mirë
Meshën në Kishën e Fjetjes së Hyjlindëses e kryesoi Atë Mihal Sanellari, ndërsa predikimin e mbajti teologu Dr. Themistokli Bambulla.
Shëmbëlltyra e Samaritanit të mirë ishte tema e predikimit të së dielës së VIII të Llukait në Kishën e Fjetjes së Hyjlindëses në Boboshticë. Sipas njoftimit të marrë nga korrespondenti ynë, meshën e radhës e kryesoi Atë Mihal Sanellari.
Besimtarët ishin si nga fshati, ashtu edhe nga qyteti. Predikimin e ditës e mbajti Dr. Themistokli Bambulla, teolog. Ai nisi nga pyetja e një njohësi të Ligjit, «E cili është i afërmi im?» (Llukai 10:29), me të cilën Krishti e solli shëmbëlltyrën.
Sipas Dr. Bambullës, i afërmi ynë është çdo njeri, pavarësisht prejardhjes, pozitës shoqërore, kombësisë apo fesë. Ai vuri në dukje se prifti dhe leviti e panë të plagosurin dhe kaluan në anën tjetër. Samaritani, që i përkiste një populli në armiqësi të hershme me judenjtë, iu dhimbs dhe i ofroi ndihmë.
Teologu përmendi dy shenja të dashurisë së vërtetë. E para është se ajo buron nga dhembshuria, pa interes vetjak dhe pa dëshirën për t’u dukur para njerëzve. E dyta është se shprehet me vepra: samaritani ndryshoi planet e veta, u kujdes për të plagosurin dhe pagoi shpenzimet nga xhepi i tij.
Bambulla paraqiti edhe shpjegimin alegorik të shëmbëlltyrës. Sipas tij, njeriu i rënë në duart e kusarëve përfaqëson mbarë njerëzimin, Samaritani i mirë është Krishti, ndërsa bujtina është Kisha, vendi i shërimit të shpirtrave.
Në mbyllje ai solli dy dëshmi njerëzish që u kthyen te Perëndia pas një jete në ankth e zbrazëti: shkrimtarin francez Fransua Moriak, laureat i Çmimit Nobel për Letërsi në vitin 1952, dhe Tatjana Goriçevën, pedagoge në Fakultetin e Filozofisë të Universitetit të Moskës. Predikimi u mbyll me ftesën e Krishtit: «Ejani tek unë gjithë sa jeni të lodhur e të ngarkuar, edhe unë do t’ju preh ju» (Mattheu 11:28).
UGO kishte publikuar më parë predikimin e Episkop Avgustinit mbi shëmbëlltyrën e Samaritanit të mirë.
