Patriarku Ekumenik shpjegon vlerën shpirtërore të pelegrinazhit në Fanar
Bartolomeu priti në Fanar një grup pelegrinësh që vizitojnë Prusën, Nikenë dhe Kostandinopojën, duke theksuar se vendet e shenjta nuk janë thjesht pamje turistike.
Patriarku Ekumenik Bartolomeu priti të premten, më 11 shtator 2026, në Fanar një grup pelegrinësh që udhëtonin drejt Prusës dhe Nikesë, si dhe në Kostandinopojë. Sipas materialit të Arkonteve të Patriarkanës Ekumenike, ai u shpjegoi atyre vlerën shpirtërore të pelegrinazheve në vendet e shenjta, një vlerë që shpesh anashkalohet.
«Besojmë se turizmi i shëndetshëm fetar nuk është kurrë vetëm një udhëtim çlodhës», tha Shenjtëria e Tij. Sipas tij, pelegrinët nuk janë kryesisht turistë dhe nuk bëjnë thjesht vizita pamjesh, sepse monumentet ku hyjnë vetë nuk e lejojnë një gjë të tillë.
Patriarku shpjegoi se karakteri shpirtëror i këtyre vendeve mbetet i pashlyer edhe në kishat dhe manastiret e rrënuara. Vëmendja e ortodoksisë për krijimin e hapësirës së shenjtë e bën vizitën shumë më tepër se një ndalesë turistike.
«Shenjtëria e hapësirës së kishave dhe manastireve, veprat e artit doksologjik, gjithë ethosi dhe fryma e vendit që strehon ose strehonte një jetë të kushtuar Perëndisë, e shndërrojnë vizitorin në pelegrin», tha Patriarku Ekumenik. Sipas tij, njohja sipërfaqësore me monumentet shpejt kthehet në dëshirë për të marrë pjesë në të vërtetën e gjërave dhe në aventurat historike të Kombit, të lidhura pazgjidhshmërisht me identitetin e tij ortodoks.
Bartolomeu theksoi se është e pamundur të imagjinohet që një ortodoks hyn në një manastir pa ndjerë «shndërrimin e mirë», një trazim shpirtëror, pa e kuptuar se ndodhet në një vend të shenjtëruar. «Monumentet e besimit tonë nuk janë thjesht pamje. Janë vende të pranisë hyjnore, të lutjes dhe përgjërimit, të ngritjes shpirtërore dhe shpirtërore-psikike», tha ai. Sipas tij, të gjitha monumentet dhe vendet e pelegrinazhit formojnë një gjuhë teologjike dhe kulturore që zbulon trashëgiminë e paprekshme të Kombit, mendësinë ortodokse, të vërtetën e artit dhe «kulturën e personit».
Duke iu drejtuar pelegrinëve, Patriarku i nxiti të jenë shpirtërisht të vëmendshëm gjatë udhëtimit: «Në këtë udhëtim pelegrinazhi do ta has edhe ju të njëjtin ethos, të njëjtën frymë». Ai shtoi se edhe pse «madhështia» e jashtme e Kombit nuk ekziston më mes monumenteve, e tashmja e përjetshme e të Vërtetës mbetet. Sipas tij, edhe pse sot nuk gjenden më bashkësitë dikur të lulëzuara në tokën e shenjtë të Azisë së Vogël, as institucionet bamirëse, famullitë dhe manastiret, kudo gjendet vula e Romiosinisë, që dëshmon një prani shekujsh.
Romiosini, ose «Romanësia», i referohet fesë, kulturës dhe frymës së patundur të popullsisë së krishterë grekfolëse të Perandorisë Romake të Lindjes (Bizantine).
Siç kishte raportuar UGO, Patriarku Ekumenik Bartolomeu u takua me Mbretin Karol III në Skoci, në një nga udhëtimet e tij të fundit jashtë Fanarit.
