Fjala e Kryepiskopit Joan në hirotonisjen e Hierodhjakon Nifonit
Kryepiskopi Joan shpjegoi rolin shpirtëror të dhjakonisë dhe rëndësinë e zemrës së pastër në shërbimin ndaj Zotit dhe komunitetit besimtar.
Hirotonisja e Hierodhjakon Nifonit u krye më 21 qershor 2026 në Katedralen "Ngjallja e Krishtit" në Tiranë, ku Kryepiskopi Joan mbajti një fjalë të thellë shpirtërore për rolin e dhjakonisë në Kishë. Fjala e Fortlumturisë së Tij u shpall gjatë shërbesës solemne dhe përmbledh themelet teologjikë të gradës dhjakonale.
Kryepiskopi Joan nënvizoi se shërbesa e dhjakonisë është e themeluar nga Zoti nëpërmjet apostujve dhe se kjo është e para nga tri gradat e priftërisë: dhjakoni, prifti dhe episkopi. "Nëse dikush nuk është dhjakon, nuk mund të bëhet dot as prift dhe as episkop, sepse detyra priftërore ka të bëjë me shërbimin," theksoi ai. Dhjaku, sipas tij, ka detyrë të ndihmojë priftin dhe episkopin duke ruajtur lutjen e tyre dhe duke u marrë me detyrat e tjera praktike të shërbesës liturgjike.
Kryepiskopi iu referua edhe cilësive të shën Stefanit, dhjakut dhe martirit të parë, si model: "njeri me dëshmi të mirë dhe i mbushur me Shpirtin e Shenjtë." Ai theksoi se pa mbushjen me Shpirtin e Shenjtë dhe pa pastërtinë e zemrës nuk është e mundur të ndihmohen njerëzit e tjerë. Fortlumturia e Tij komentoi gjithashtu Ungjillin e ditës, duke nënvizuar se "kandili i trupit është syri" — jo syri fizik, por ai shpirtëror, pastërtia e mendjes dhe e zemrës. "Njeriu që është i mirë mundohet të shikojë mirësinë kudo. Dhe njeriu që ka zemër të keqe, mundohet të shohë të keqen te të gjithë," tha Kryepiskopi. Ai shtoi se është e pamundur t'u shërbesh dy zotërinjve njëkohësisht — Zotit dhe botës — dhe se vetëm shërbimi i tërësishëm ndaj Perëndisë sjell hirin e Shpirtit të Shenjtë.
Duke iu drejtuar dhjakonit të ri drejtpërdrejt, Kryepiskopi Joan e nxiti të lutej vazhdimisht dhe t'i shërbente Zotit me të gjithë forcën, mendjen dhe shpirtin e tij. Ai u kërkoi gjithashtu besimtarëve të pranishëm të luteshin për dhjakonin e ri, duke kujtuar se "lutja e fuqishme ndaj Zotit gjithmonë nuk kthehet duarbosh."
Siç kishte raportuar UGO,
