Kisha kujton dëshmorët Sergji e Baku dhe hierodëshmorin Polikron
Sipas jetëshkrimit, dy oficerët e perandorit Maksimian nuk iu bindën urdhrit për flijime pagane dhe pësuan martirizimin.
Kisha Ortodokse përkujton sot, më 7 tetor, dëshmorët e shenjtë Sergjin dhe Bakun, si dhe hierodëshmorin Polikron. Sipas Orthodoxia News Agency, në të njëjtën ditë kujtohen edhe dëshmorët Euseb e Feliks.
Shën Sergji dhe Baku jetuan në kohën e perandorit Maksimian, rreth vitit 300 pas Krishtit. Rridhnin nga familje fisnike dhe i përkisnin shtresave të larta ushtarake të perandorisë. Perandori i vlerësonte shumë dhe, ndonëse ishin ende të rinj, u besoi detyra të larta në Schola Gentilium: Sergji ishte "primicerius", ndërsa Baku "secundicerius".
Një ditë perandori urdhëroi që t'u bëheshin therore publike perëndive pagane. Vetëm dy të rinjtë nuk u paraqitën dhe Maksimiani e pa këtë si akt revolte. Kur i thirri për të kërkuar arsyen, ata u përgjigjën se e shërbenin besnikërisht vetëm në ushtrinë tokësore dhe se asgjë nuk mund t'i ndante nga i vetmi Perëndi i vërtetë. Shtuan se as zjarri, as hekuri nuk mund t'i detyronte të adhuronin perënditë e pafrymë. Perandori urdhëroi që t'i zhvishnin para të gjithëve dhe t'i vishnin me rroba grash. I ngarkuan me zinxhirë të rëndë në qafë dhe i tërhoqën zvarrë rrugëve, ndërsa njerëzit i tallnin.
Më pas perandori urdhëroi që t'i çonin nga një garnizon në tjetrin, deri në Barbalisos mbi Eufrat (Balis, rreth 100 km nga Alepi). Aty ndodhej guvernatori i Lindjes, Antioku, i përshkruar si jashtëzakonisht i egër dhe i pamëshirshëm. Të rinjtë nuk u lëkundën as nga kërcënimet, as nga lajkat. Sergjin e mbyllën në një birucë, ndërsa Bakun e rrahën me kamxhik aq shumë, sa dha shpirt.
Të nesërmen nxorën Sergjin. I veshën këpucë me thumba nga brenda dhe e detyruan të vraponte para karrocës së Antiokut deri në Tetrapirghi (sot Kseira-Sele), në një largësi prej 15 km. Sipas jetëshkrimit, gëzimi që merrte pjesë në vuajtjen e Zotit e ngriti mbi dhimbjen e trupit, kështu që filloi të këndonte psalme. Gjatë natës një engjëll ia shëroi plagët dhe Sergji doli përsëri para qeveritarit sikur s'kishte ndodhur asgjë. Antioku urdhëroi që t'i prisnin kokën në Resafa dhe, pak para ekzekutimit, Sergji u lut për persekutorët e tij.
Banorët e qytetit të Suras, ku ishte martirizuar Baku, donin ta largonin fshehurazi trupin e Sergjit, por një zjarr i madh i pengoi. Të krishterët e Resafës vrapuan në atë vend, i dëbuan rrëmbyesit dhe e vendosën lipsanin në vend të sigurt. Mbi varrin e shenjtit u ndërtua një kishë, që u bë një nga shenjtërorët më të nderuar të Lindjes, aq sa vendi u quajt Sergjiopolis. Pjesë të lipsanit të tij u shpërndanë në mbarë botën e krishterë.
Në të njëjtën ditë Kisha kujton edhe hierodëshmorin Polikron. Ai mori nga prindërit një edukim të kujdesshëm të krishterë dhe u shqua si mësues i rëndësishëm i besimit të krishterë. Shkoi në Kostandinopojë, ku u shugurua diakon e më pas prift. Kujdesi i tij ishte që besimtarët e famullisë ta njihnin besimin e vërtetë dhe t'i jetonin me ndërgjegje dogmat e Kishës Ortodokse.
Për shkak të qëndresës së tij ndaj të gjitha mundimeve, arianë-t organizuan vrasjen e tij. Teksa kryente shërbesën, një grup heretikësh bëri sulm në kishë dhe e therën mbi Tryezën e Shenjtë.
Nuk është hera e parë që Kisha kujton dëshmorë të hershëm; kohët e fundit vëmendja ra mbi dëshmorët e shenjtë Trofim, Sabati dhe Dorimedi.
