Kisha Ortodokse kremton sot fjetjen e Shën Anës dhe Joakimit
Prindërit e Shën Marisë njihen nga tradita hagiografike dhe apokrifet, të cilat ndikuan liturgjikën, himnologjinë dhe ikonografinë kishtare.
Fjetja e Shën Anës dhe e Joakimit, prindërit e Perëndilindëses Mari, përkujtohet sot nga Kisha Ortodokse. Sipas traditës hagiografike, të ruajtur veçanërisht në Protoevangjelin e Jakovit (mesi i shekullit të 2-të), çifti nga Jerusalemi, pasardhës të mbretit David, nuk përmendet në Ungjij, por vetëm në apokrife.
Edhe pse Kisha i hodhi poshtë apokrifet si tekste, ajo pranoi disa elemente rreth gjenealogjisë dhe rinisë së të Tërëshenjtës Mari, të cilat ndikuan liturgjikën, himnologjinë dhe ikonografinë. Ana dhe Joakimi, sterilë dhe të moshuar, premtuan t'ia kushtonin Perëndisë fëmijën që do t'u lindte. Ana mbeti shtatzënë më 9 dhjetor dhe lindi Marinë më 8 shtator.
Në moshën trevjeçare, prindërit ia besuan Marinë kryepriftit Zaharia, i cili e futi në të Shenjtat e të Shenjtëve të Tempullit të Jerusalemit më 21 nëntor. Aty ajo qëndroi nën mbikëqyrjen e priftërinjve për 9 deri në 12 vjet, e ushqyer nga engjëlli, derisa iu dorëzua Josifit, i ve. Sipas traditës, Josifi ishte i biri i vëllait të Anës, ndërsa Saloma dhe Elisabeta konsiderohen bija të motrave të saj, pra kushërira të para të Marisë; kështu edhe Pararendësi mbetet kushëri i dytë me Krishtin.
Mirëbërësja Ana fjeti në moshën 69-vjeçare, ndërsa Joakimi në moshën 80-vjeçare, duke e lënë Virgjëreshën jetime në moshën 11-vjeçare. Më 9 shtator, të nesërmen e lindjes së saj, bëhet mbledhje për nder të prindërve, ndërsa sot, sipas shumë dëshmive, kremtohet fjetja e të dy prindërve të Nënës së Perëndisë.
Në skitin e famshëm të Nënës së të Tërëshenjtës në Malin e Shenjtë ruhet këmba e majtë e Shën Anës, e cila, sipas traditës, bën mrekullira.
Kisha e Shën Anës mbetet edhe sot qendër e jetës enoriake, siç dëshmohet nga takimet e organizuara aty për enorinë lokale.
