Shën Leonti, Hipati dhe Theoduli: tre martirë të shek. I pas Krishtit
Ushtar i lartë me prejardhje greke, Leonti u martirizua bashkë me dy bashkëluftëtarët e tij nën perandorin Vespasian, rreth vitit 70 pas Krishtit.
Martirët e krishterë të shekullit të parë pas Krishtit numërojnë shumë emra që tradita kishtare i ka ruajtur me kujdes brez pas brezi. Ndër ta, Shën Leonti, Hipati dhe Theoduli zënë një vend të veçantë, si dëshmitarë të besimit që vulosën përkushtimin e tyre me gjakun e vet gjatë sundimit të perandorit Vespasian, rreth vitit 70 pas Krishtit.
Sipas traditës kishtare, Leonti ishte me prejardhje nga Greqia dhe dallohej për fuqi trupore, pamje dinjitoze dhe trimëri në betejë, cilësi që e çuan në grada të larta ushtarake. Megjithatë, edhe gjatë karrierës, ai ruajti përulësinë dhe ndershmërinë, dhe Fjala e Perëndisë zuri vend në zemrën e tij si fara në tokë të mirë.
Pasi besoi në Krishtin, Leonti u bë i njohur brenda ushtrisë për veprat e tij të mëshirës, të cilat i kryente hapur. Me jetën dhe dëshminë e tij, ai solli në besimin e krishterë edhe dy bashkëluftëtarët, Hipatin dhe Theodulin.
Kur sundimtari afrikan Adrian mësoi për besimin e tyre, u përpoq t'i detyronte të hiqnin dorë nga Krishti. Duke parë se të tre qëndruan të palëkundur, urdhëroi që Hipati dhe Theoduli të priteshin me shpatë, ndërsa Leonti të rrihej me kamxhik deri në vdekje. Kështu, tre shenjtorët vulosën me gjakun e tyre dashurinë dhe përkushtimin ndaj Krishtit.
Kisha Ortodokse i nderon këta tre martirë si shembuj të bashkimit të jetës ushtarake me besimin e thellë kristian, duke treguar se shenjtëria mund të lulëzojë edhe në rrethanat më të vështira. Të njëjtën kujtesë kishtare e ndan edhe figura tjetër me të njëjtin emër: siç kishte raportuar UGO,
shtron kontekstin e gjerë të emrit Leonti në traditën ortodokse.
