Shën Marina, martire e shekullit III, kujtohet në traditën orthodhokse

Shën Marina, e njohur si martire e shekullit III, kujtohet nga tradita orthodhokse për qëndresën e saj në besim përballë torturave të rënda. Sipas traditës hagiografike orthodhokse, ajo lindi në Antiokia të Pisidisë, në vitin 270 pas Krishtit, në kohën e mbretërimit të perandorit Klaudi II.

Pak ditë pas lindjes, nëna e saj vdiq, dhe i ati, Aidesios, që ishte prift i idhujve, ia besoi vajzën një gruaje të krishterë, nga e cila Marina mësoi besimin në Krishtin. Kur mbushi 15 vjeç, ajo i zbuloi të atit se ishte e krishterë, gjë që e tronditi dhe e bëri të heqë dorë prej saj si bijë. Më vonë, eparku Olimbrios mësoi për të dhe urdhëroi arrestimin e saj për hetim. I mahnitur nga bukuria e saj, ai u përpoq ta bindte të mohonte Krishtin dhe të bëhej bashkëshortja e tij, por Marina i kundërpërgjigjej vazhdimisht se ishte e krishterë.

Për shkak të qëndresës së saj, eparku urdhëroi që Marina të shtrihej për tokë dhe të rrihej pa mëshirë me shkopinj, deri sa gjaku i mbushi dheun. Pas kësaj, ajo u var për një kohë të gjatë ndërsa gjakosej, e më pas u burgos. Kur për herë të dytë u ekzaminua dhe u konstatua se besimi i saj në Krishtin mbetej i patundur, ajo u dogj me qirinj të ndezur, por plagët e saj u shëruan në mënyrë të mrekullueshme, gjë që bëri që shumë nga të pranishmit të pranonin krishterimin.

Përballë këtij rreziku për autoritetin e tij, eparku vendosi ta dënonte me kokëprerje. Sipas traditës, Shën Marina mori kështu "kurorën e pavdekshme të lavdisë", simbol i triumfit të besimit të saj deri në vdekje.

Kisha orthodhokse kujton rregullisht jetën e martirëve të shekujve të parë, që me qëndresën e tyre në besim u bënë shembull për besimtarët e sotëm.

Lexo gjithashtu