Në Vithkuq u kremtua kujtimi i Shën Nikodhimit

Nga Mesha Hyjnore. Hirësi Anastasi. Foto UGO

Në Vithkuq të Korçës, vendlindjen e Shën Nikodhimit, u kremtua sot me madhështi kujtimi i dëshmorit të ri, i cili lidhet ngushtë me historinë shpirtërore të kësaj krahine dhe me dëshminë e krishterë në Berat.

Liturgjia Hyjnore panigjerike u kryesua nga Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij Imzot Anastasi, i shoqëruar nga klerikë të Mitropolisë dhe nga Atë Dhimitër Prifti, famullitari i Vithkuqit.

Në shërbesë morën pjesë besimtarë të shumtë nga Vithkuqi, qyteti i Korçës dhe zona përreth. I pranishëm ishte edhe Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë në Korçë, z. Asterios Bouzias, si dhe Kryetari i Qarkut, z. Petrika Tollkuçi.

Kryepsalti Theodhor Peci, drejtor i Shkollës “Thavor” të muzikës bizantine, drejtoi korrin e vogël bizantin, i cili psali gjatë gjithë Liturgjisë Hyjnore. Në shërbesë u këndua edhe përlëshorja e Shën Nikodhimit, e shkruar nga vetë ai.

Në fund të Liturgjisë u krye litania e ikonës së Shën Nikodhimit rreth kishës, si shenjë nderimi për shenjtorin dhe si dëshmi e lidhjes së gjallë të komunitetit me kujtimin e tij.

Në vend të predikimit, besimtarët dëgjuan jetën e Shën Nikodhimit. Në përfundim, Mitropoliti Anastas e komentoi këtë jetë, duke theksuar se shenjti nuk është një figurë e largët për banorët e Vithkuqit, por një bashkëqytetar dhe bir i këtij vendi.

Ai kujtoi se Shën Nikodhimi piu ujë nga të njëjtat burime dhe jetoi në të njëjtën tokë ku jetojnë sot vithkuqarët. Për këtë arsye, sipas Mitropolitit, besimtarët nuk duhet ta kujtojnë vetëm si shenjtor të historisë, por të bëhen “bashkëqytetarë të tij me Krishtin”, duke marrë pendimin dhe jetën e tij si shembull.

Duke iu referuar litanisë së ikonës, Hirësia e Tij theksoi se kjo shërbesë nuk është thjesht një ecje rreth kishës, por një shenjë shpirtërore. Ajo tregon se besimtarët ndjekin jetën, shembullin dhe rrugën e shenjtorit.

Shën Nikodhimi lindi në Vithkuq, nga prindër shqiptarë dhe shpresëtarë. Më vonë u vendos në Berat, ku punonte si rrobaqepës. Pas një periudhe të dhimbshme largimi nga besimi, ai u kthye me pendim në Malin e Shenjtë, ku u qeth murg me emrin Nikodhim.

Pas viteve të kreshmës, lotëve dhe pendimit, ai u kthye në Berat për të pohuar Krishtin përpara njerëzve. Atje u kap, u torturua dhe pranoi martirizimin, duke dëshmuar se mëshira e Perëndisë është më e madhe se çdo rënie, kur njeriu kthehet me pendim të sinqertë.

Sipas traditës, qëndresa e tij ndikoi edhe te banorët e zonës së Shpiragut, të cilët, pasi panë heroizmin e dëshmorit, u forcuan në besimin e krishterë.

Mitropoliti Anastas i ftoi familjet e reja të Vithkuqit që t’u vendosin djemve të tyre emrin e shenjtit, në mënyrë që kujtimi, shembulli dhe vepra e Shën Nikodhimit të mbeten të gjalla në këtë vend.

Kisha e re, ku u krye Liturgjia Hyjnore, është ndërtuar pas vitit 1990 për nder të këtij shenjtori. Kjo e bën kremtimin jo vetëm një përkujtim historik, por edhe një dëshmi të ringjalljes së jetës kishtare pas viteve të monizmit.

Në fund, Mitropoliti i Korçës u uroi të gjithëve që të kenë ndërmjetësimet e Shën Nikodhimit dhe ta ruajnë të gjallë kujtimin e tij në jetë, në familje dhe në besim.

Në të njëjtin kontekst kishtar, kishte paraprirë kremtimi i Mbrëmësores së Shën Nikodhimit në Berat.

Foto dhe Video UGO

Lexo gjithashtu