Shën Eftihi, shërbëtori i palodhur i Kishës

Shën Eftihi, i njohur në traditë si episkop i Melitinës, kujtohet si një ushtar i denjë i Krishtit dhe punëtor i palodhur i Kishës.

Mësimi i tij i frytshëm dhe veprat e tij ndërtuese ndihmuan shumë njerëz të qëndronin të fortë në besimin e krishterë. Ai kishte dhuntinë të tërhiqte shpirtra drejt Krishtit me rrjetat shpëtuese të Ungjillit.

Por vlera më e madhe e jetës së tij ishte gatishmëria për të dhënë edhe vetë jetën për sigurinë dhe shpëtimin e këtyre shpirtrave. Në këtë mënyrë, ai ndoqi shembullin e Zotit, i Cili tha: “Biri i njeriut nuk erdhi që t’i shërbejnë, por që të shërbejë dhe të japë jetën e tij shpërblim për shumë veta”.

Kjo do të thotë se Krishti, Mesia, nuk erdhi në botë për t’u shërbyer, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e Tij, që shumë njerëz të çliroheshin nga mëkati dhe vdekja.

Shërbimi i Shën Eftihit nuk mbeti pa kundërshtime. Smira e idhujtarëve të ngurtësuar çoi në arrestimin e tij dhe më pas në vdekjen martirike. Ai u hodh në ujërat e thella të një lumi, duke vulosur me gjakun e tij besnikërinë ndaj Krishtit.

Në traditën hagiografike ekziston edhe një shënim sqarues. Sofron Eustratiadhi, në agjiologjinë e tij, vëren se emri “Eftihi” dhe cilësimi “episkop i Melitinës” mund të jenë përcjellë gabimisht. Sipas tij, forma më e saktë do të ishte “Eftihios martir”, dhe jo episkop.

Pavarësisht këtij dallimi në burime, kujtimi i tij mbetet dëshmi e një jete të dhënë për Krishtin. Shën Eftihi na kujton se bariu i vërtetë nuk mjaftohet me fjalë, por shërben, mbron dhe qëndron pranë shpirtrave që i janë besuar, deri në flijim.

Burimi: Sinaksari 

Lexo gjithashtu