Në Finlandë, këngët për Zotin në shkollë u quajtën diskriminim
Qyteti Espoo u detyrua të paguajë kompensim pas ankesës për këngë të krishtera në festat shkollore
Në Finlandë është hapur debat pas një vendimi që e cilësoi diskriminim pjesëmarrjen e një nxënësi në aktivitete shkollore ku u kënduan këngë me përmbajtje të krishterë.
Rasti lidhet me qytetin Espoo, i cili u gjobit me 10 mijë euro dhe u detyrua të paguajë edhe 2.500 euro kompensim për nxënësin. Vendimi u mor pas ankesës së prindërve, të cilët deklaruan se nuk ishin njoftuar më parë për përmbajtjen fetare të aktiviteteve dhe nuk iu ishte dhënë mundësia ta përjashtonin fëmijën nga pjesëmarrja.
Këngët që u bënë objekt ankese ishin pjesë e festave shkollore të Krishtlindjes dhe të fundvitit shkollor. Në to kishte vargje që përmendnin Perëndinë, mirësinë ndaj të varfërve dhe falënderimin për bukurinë e natyrës.
Vendimi ngre sërish pyetjen për vendin e krishterimit në hapësirën publike evropiane, sidomos në shkollë. Në shumë vende të Evropës, këngët, simbolet dhe traditat e krishtera kanë qenë pjesë e kulturës kombëtare për breza të tërë. Sot ato përballen gjithnjë e më shpesh me kufizime në emër të neutralitetit dhe barazisë.
Nga këndvështrimi i krishterë, ky zhvillim tregon një shqetësim më të gjerë: tradita fetare po largohet gradualisht nga edukimi publik, edhe kur bëhet fjalë për elemente kulturore të trashëguara dhe jo për imponim besimi.
Rasti i Finlandës ka rëndësi edhe për lexuesin shqiptar. Ai kujton se raporti mes shkollës, fesë dhe formimit të fëmijëve kërkon kujdes të madh. Liria e ndërgjegjes duhet të respektohet, por kjo nuk duhet të kthehet në fshirje të plotë të kujtesës së krishterë nga hapësira publike.
Për Kishën, fëmijët nuk kanë nevojë vetëm për dije teknike, por edhe për formim shpirtëror, moral dhe kulturor. Kur traditat e krishtera trajtohen si problem në vetvete, shoqëria rrezikon të humbasë lidhjen me rrënjët që e kanë formuar për shekuj.
Ky debat tregon se mbrojtja e lirisë fetare nuk lidhet vetëm me të drejtën për të besuar në mënyrë private. Ajo lidhet edhe me mundësinë që besimi, tradita dhe kujtesa shpirtërore të kenë vend të denjë në jetën e përbashkët.
Burimi: SPZH
