Kryepiskopi Joan: Festa e Metamorfozës thërret njeriun të ndryshojë
Në predikimin e tij për festën, kreu i Kishës theksoi rëndësinë e ndryshimit të zemrës si rrugë drejt hyjnizimit (theosis).
Predikimi i shkurtër i Kryepiskopit Joan me rastin e festës së Metamorfozës së Krishtit.
Ky është sezoni kur piqen frutat. Edhe festa e sotme pikërisht këtë na tregon: na tregon destinacionin tonë përfundimtar. Pjekja e frutave është përfundimi i një cikli. Edhe përfundimi i vërtetë i ciklit të jetës së njeriut është pikërisht ndryshimi, transformimi i tij, arritja në atë që në teologjinë ortodokse njihet si theosis, pra hyjnizimi, kur njeriu bëhet pjesëmarrës i natyrës hyjnore. Ky është gëzimi i ditës së sotme.
Drita që shfaqi Krishti ishte drita e energjive të pakrijuara hyjnore, aq sa ne mund ta kuptojmë dhe aq sa mund ta përballojë njeriu. Kjo na tregon pikërisht se natyra njerëzore, kur preket nga Perëndia, ndryshon dhe transformohet. Kjo është edhe thirrja e kësaj feste. Atë Gregori foli pikërisht për këtë: se ne duhet të ndryshojmë.
Shpesh qarkullojnë disa shprehje të thëna nga njerëz të cilët ndoshta as nuk ndalen të mendojnë se çfarë u thonë të tjerëve. Kur i thuhet dikujt se duhet të ndryshojë, ai zakonisht përgjigjet: "Ah, unë kështu e kam tipin; nuk ndryshoj!". Dakord, kështu e ke tipin, por ky nuk është tipi që të ka krijuar Perëndia. Ky është tipi i shtrembëruar. Zoti kërkon pikërisht që ne të drejtojmë atë që është shtrembëruar brenda nesh. Por, që ta ndryshojmë, fillimisht duhet ta kuptojmë.
Ne jemi thirrur të ndryshojmë dhe ndryshimi vjen nga ndryshimi i zemrës. Sa më shumë ta pastrojmë zemrën, aq më tepër dritë do të kemi. Sa më shumë dritë të kemi, aq më pak errësirë do të ketë brenda nesh. Mungesa e errësirës brenda nesh mund të transmetohet edhe tek të tjerët.
Në natyrën njerëzore ndodh shpesh që gjithsecili mendon se ka të drejtë. Gjithsecili ka pretendime të ndryshme. Por fakti që dikush ka pretendime nuk do të thotë se ato duhet medoemos t'i plotësohen. Ne duhet të mësohemi me këtë: jo të gjitha gjërat që dëshirojmë mund të plotësohen. Zoti plotëson nevojat tona më të domosdoshme; nuk plotëson tekat tona.
Ndryshimi i njeriut nis kur, para së gjithash, ndryshon mendja e tij. Prandaj u përmend edhe ajo shprehje që e keni dëgjuar shpesh: "Unë kështu e kam tipin". Ai tip nuk është tipi që krijoi Perëndia, por tipi ynë i deformuar. Prandaj, nëpërmjet festës së sotme, Zoti na bën thirrje të fillojmë të ndryshojmë. Dhe, duke ndryshuar veten, ndoshta mund të ketë shpresë që të ndryshojë edhe bota.
