Izraelit, djalë Rabini, u dorëzua dhiakon në Kalabaka
Murgut Theoklit, vëlla i Manastirit të Shenjtë të Varlaamit në Meteora, i jepet dorëzimi në dhjak
Me madhështi bizantine dhe me pjesëmarrjen e shumë besimtarëve nga Kalambaka dhe zona më e gjerë e Trikalas, mëngjesin e së dielës, më 3 maj, u kremtua një Meshë e Shenjtë e ndritshme Arkihieratike me rastin e festës së Oshënarëve Etërve të Meteorës. Kjo ditë e shënuar u vulos edhe nga një dorëzim veçanërisht prekës.
Shërbesat kishtare, të cilat nisën që herët në mëngjes me shërbesën e Mëngjesores, u kryesuan nga Mitropoliti i Patrës, Hirësia e Tij z. Krisostom. Së bashku me të bashkëmeshuan Episkopi i Knosit, Hirësia e Tij z. Method, si dhe Mitropoliti vendas i Stagës dhe Meteorës, Hirësia e Tij z. Theoklit, të shoqëruar nga klerikë që kishin ardhur për të nderuar këtë ditë të madhe.
Gjatë Liturgjisë Hyjnore, fjalën hyjnore e predikoi Mitropoliti i Patrës, duke u ndalur te dashuria e vërtetë e shenjtorëve ndaj Perëndisë. Ai theksoi se kjo dashuri e cila është pa interes nuk mund të interpretohet dhe as të kuptohet përmes mëkatshmërisë së botës së sotme. Gjithashtu nënvizoi se vetë dita dhe mbledhja liturgjike për nder të Oshënarëve të Meteorës përbëjnë në vetvete një mësim të gjallë se si Etërit e Kishës na ftojnë t’i përgjigjemi kësaj thirrjeje.
Momenti më kulmor shpirtëror i ditës ishte dorëzimi në gradën e Dhjakonit i Murgut Theoklit, vëlla i Manastirit të Shenjtë të Varlaamit në Meteora.
Dorëzimin e kreu, në një atmosferë të thellë përshpirtërie, Mitropoliti i Stagës dhe Meteorës, Hirësia e Tij z. Theoklit. Në fjalën e tij drejtuar të pranishmëve, ai zbuloi rrugëtimin prekës të klerikut të ri. Bëhet fjalë për një të ri me origjinë izraelite, bir i një rabini dhe baba i nëntë fëmijëve, i cili, në kërkim të së vërtetës, e gjeti atë në personin e Krishtit Mesia.
Pavarësisht vështirësive dhe përndjekjeve, ai u pagëzua orthodhoks dhe gjeti limanin e tij shpirtëror në Meteora.
Në fund, Mitropoliti i Stagëve dhe Meteorës i cilësoi murgjit e Meteorës si “rrufepritës” shpirtërorë, të cilët tërheqin Hirin e Perëndisë dhe mbrojnë shoqërinë.
Shërbesa e ndritshme përfundoi me thirrjen “I denjë!”, e cila jehoi në kishë nga qindra të pranishëm, të cilët më pas nxituan të merrnin bekimin e Dhjakonit të ri.
