Kisha Ortodokse kujton martirët Dhimitër dhe Efrosinin Kuzhinier

Kisha Ortodokse kujton sot martirët Dhimitër filozofi, bashkëshorten e tij Evantia dhe djalin e tyre Dhimitrianin, së bashku me etërit e shenjtë Theodora nga Aleksandria (†491), Efrosini Kuzhinieri (shek. IX) dhe Theodhuli. Veçanërisht bie në sy jeta e shenjtit Efrosin, një murg i thjeshtë që shërbeu me përulësi të madhe si kuzhinier në komunitetin ku jetonte.

Sipas tregimit, murgjit e tjerë e përqeshnin Efrosinin për thjeshtësinë dhe mungesën e dijes, madje disa e godisnin, duke shfrytëzuar heshtjen dhe durimin e tij si shkak. Megjithatë, ai i duroi me zemërgjerësi të gjitha poshtërimet, duke ecur në fshehtësi rrugën e virtytit, larg vëmendjes së njerëzve, herë i lodhur e i mbytur në djersë, herë i gëzuar në zemër.

Në të njëjtin kuvend jetonte një prift i devotshëm, i cili për tre vjet me radhë iu lut Zotit t'i tregonte të mirat e përgatitura për ata që e duan. Një natë, në ëndërr, ai u gjend në një kopsht parajsor plot bimë dhe lule të bukura, ku pa vetë Efrosinin duke shijuar të mirat e parajsës. I habitur, prifti e pyeti si kishte arritur atje, ndërsa Efrosini iu përgjigj me përulësi se, megjithëse nuk dinte shkrim e këndim, kishte fituar një copëz të vogël nga ajo që Zoti u ka përgatitur atyre që e duan.

[[read_also:ID]]

Prifti i kërkoi tre mollë të bukura nga kopshti, dhe Efrosini ia dha menjëherë, duke i vendosur në rrasën e tij. Kur ranë zilet e mëngjesit, prifti u zgjua dhe, duke menduar se kishte parë vetëm një ëndërr, u habit kur gjeti në rrasën e tij tre frutat e parajsës. Në kishë e gjeti Efrosinin në vendin e tij të zakonshëm dhe, duke rënë në gjunjë, e luti të tregonte ku kishte qenë atë natë. Efrosini pranoi thjesht se ia kishte dhënë priftit tre mollët që ai kishte kërkuar.

Kur priftit ua tregoi ngjarjen vëllezërve, ata lavdëruan Zotin dhe ndanë frutat mes tyre; të gjithë ata që shijuan nga bekimi i kopshtit hyjnor u shëruan nga sëmundjet e tyre. Ndërkohë, Efrosini, duke shmangur lavdinë njerëzore, u largua nga manastiri përmes derës anësore të kishës dhe nuk u pa më kurrë.

Kisha Ortodokse vazhdon çdo ditë të kujtojë jetët e shenjtorëve nëpërmjet sinaksarit, si dëshmi të virtyteve të përulësisë dhe të dashurisë ndaj Zotit.

[[read_also:ID]]

Lexo gjithashtu