Kisha përkujton Florin e Laurin në Dardani më 18 gusht

Shenjtori i ditës kujtohet të martën, 18 gusht 2026. Sipas kalendarit hagiografik ortodoks të UGO-s, kjo ditë kujton dëshmorët Flori e Lauri në Dardani, oshënar Sofronin e Malit të Shenjtë, Arsenin në Paros, dëshmor Polienin dhe dëshmor Serapionin.

Flori dhe Lauri ishin binjakë që, në një epokë të paqartë, u larguan nga Bizanti pas martirizimit të dy të krishterëve gurgdhendës, të cilët u kishin mësuar mjeshtërinë. Ata shkuan në Iliri, në qytetin e Ulpianës, dhe punuan te qeveritari i vendit, i cili më pas i dërgoi te një princ. Princit u dha para dhe skica për ndërtimin e një tempulli të gurtë idhujtarie, por vëllezërit i dhanë paratë si lëmoshë.

Natën ata luteshin, ndërsa ditën punonin. Një engjëll i ndihmonte dhe godina përfundoi shpejt. Ndërkohë, edhe prifti i perëndive të rreme u tërhoq në besimin e vërtetë, pasi i biri ishte tashmë i krishterë dhe dy vëllezërit i kishin hapur syrin e tij të verbuar. Shenjtorët mblodhën të varfrit që kishin përdëllyer, lidhën idhujt me litarë dhe i tërhoqën poshtë.

Më pas, tempulli u inaugurua në mënyrë festive, me shumë drita, dhe iu kushtua Shpëtimtarit Jisu Krisht. Gjatë kremtimit u psal tropari «Lavdi ty, o Krisht Perëndi, mburrja e apostujve...». Kur princi e mori vesh ngjarjen, urdhëroi që të tjerët të digjeshin në furrë, ndërsa Florin dhe Laurin i lidhi në rrota qerreje dhe i rrahu.

Emrat e tyre lidhen me kuptime latine: Flori do të thotë «i lulëzuar», ndërsa Lauri «i dafintë». Më pas, vëllezërit u dërguan te qeveritari, i cili i mbylli në një pus të tharë. Ata përfunduan jetën duke u lutur për besimtarët. Pas shumë vitesh, lipsanet e tyre të shenjta u vendosën në një këllëf, prej të cilit rridhte miro dhe kryheshin mrekulli për ata që vinin.

Dëshmohet se lipsanet u vendosën në Manastirin e famshëm të të Gjithëpushtetshmit, Pantokratorit, në Konstandinopojë.

Oshënar Sofroni lindi në shekullin XVIII në një familje besimtare të Epirit dhe që në rini u dallua për virtytin dhe frikën e Perëndisë. Prindërit e martuan me forcë, por ai e la gruan e re në çastin kur do të hynin në dhomën e tyre dhe shkoi në Malin e Shenjtë, Kopshtin e së Tërëshenjtës Mari. Fillimisht u bë nxënës i një jerondi në skitin e Shën Anës, i cili e veshi me Skimën Engjëllore.

Sofroni jetoi për 50 vite në një kasolle të thjeshtë, me përpjekje të jashtëzakonshme asketike dhe lutje të pandërprerë. U hirotonis prift dhe kryente Misteret e Shenjta me përulësi. Ai arriti një shkallë të lartë papasionshmërie, saqë dukej si një engjëll i veshur me mish. I thjeshtë, i ëmbël, plot dashuri dhe urtësi, ai u bë model për murgjit e skitit dhe të Malit të Shenjtë. Pasi i shërbeu Perëndisë, shën Sofroni fjeti në paqe.

Lexo gjithashtu