Shën Fevronia dhe Gjergji i Atalias, dëshmorë të 25 qershorit

Më 25 qershor, gjatë Kreshmës së Apostujve, Kisha Orthodhokse nderon kujtimin e oshënares dëshmore Fevronia dhe dëshmorit Gjergji nga Atalia. Sipas kalendarit kishtar orthodhoks, të dy shenjtorët u dënuan me vdekje për shkak të refuzimit për të hequr dorë nga besimi krishterë.

Fevronia ishte murgeshë njëzetvjeçare në manastirin e Nisibës, nën drejtimin e urtës Vriena. Gjatë persekutimit të krishterëve nën Dioklecianin, prefekti gjakatar Selini e torturoi brutalisht: e rrahën me kamxhik, i shpuan mishrat, i shkulën dhëmbët, i prenë duart dhe këmbën, e në fund urdhëroi t'i prisnin kokën. Fevronia refuzoi çdo ofertë — martesë dhe lavdi në Romë — duke shpallur se i ishte përkushtuar Dhëndrit të pavdekshëm qiellor. Selini, sipas traditës, u kap nga kriza çmendurie dhe vdiq menjëherë pas ekzekutimit. Lisimaku, djaloshin prefekt që ushqente simpati për të krishterët, u pendua thellë: pranoi pagëzimin, u bë murg dhe e ndoqi rruga monastike bashkë me shumë ushtarë.

Dëshmori Gjergji nga Atalia, në Azinë e Vogël, vuajti martirizmin më 25 qershor 1823, gjatë kryengritjes greke. Si djalosh, e kishte rrëmbyer një pasha turk dhe me mashtrime e kishte kthyer në mysliman. Pas vitesh, ai u pendua, u takua me shërbëtoren e devotshme Marie në Jerusalem, u rrëfye dhe u kungua. U vendos në Krini, u martua me Eleni Mavrojanin dhe jetoi si i krishterë. Kur pashai i mëparshëm e njohu dhe e pyeti pse e kishte braktisur fenë islame, Gjergji u përgjigj qartë se ishte i krishterë. U burgos, u torturua me mjete çnjerëzore — mes tyre nxehtësia e një tenxhereje mbi kokë dhe derdhmja e vajit të përvëluar — por nuk lëvizi nga besimi. Rojat e burgut dëshmuan se mbi trupin e varur të tij shfaqej dritë për tre net rresht.

Nuk është hera e parë që Kisha Orthodhokse kujton martirë të qershorit; kohët e fundit vëmendja ra mbi dëshmoret Akilinën dhe oshënarin Jakovin.

Lexo gjithashtu