Shenjtorët e 23 qershorit: dëshmoreshe Agripina dhe shën Artemi

Sot, e martë më 23 qershor 2026, gjatë periudhës së Kreshmës së Apostujve, Kisha Ortodokse nderon kujtimin e dëshmoreshës Agripina bashkë me shoqet e saj Vasa, Paula dhe Agathonika, si dhe kujtimin e shën Artemit të Verkolës. Shenjtorja Agripina lindi dhe u rrit në Romë, brenda një familjeje fisnike, dhe që në rini iu përkushtua tërësisht Perëndisë, duke i nxitur bashkëkristianët drejt jetës së dëlirësisë dhe virgjërisë.

Gjatë persekutimit të perandorit Valerian (257), ajo u akuzua se nxiste rebelim ndaj martesës dhe se mashtronin vajzat e reja. Agripina u përgjigj me guxim: virgjëria që ajo predikonte nuk sillte shpërbërjen e shoqërisë, por bashkimin me Shpëtimtarin e lindur prej Virgjëreshës. Iu nënshtrua torturave të rënda — e goditën në gojë, i grisën rrobat, e rrahën deri sa gjaku i saj vaditi tokën — dhe gjatë tyre dha shpirt. Trupin e saj, të cilin e kishin hedhur qenve, shoqet e saj shpirtërore Vasa, Paula dhe Agathonika e morën natën, të udhëhequra nga një kolonë e zjarrtë, dhe e çuan në Sicili.

Prania e lipsanit të shën Agripinës në Sicili solli menjëherë shërime: demonët u dëbuan, të sëmurët u shëruan dhe shumë mrekulli u kryen. Edhe Vasa, Paula dhe Agathonika u gjykuan të denja për kurorën e martirizimit.

Shën Artemi i Verkolës ishte bir i një fshatari nga fshati Verkola, në veri të Rusisë. I edukuar në mëshirë dhe i dhënë pas lutjes, ai vdiq nga një rrufe në moshën 13-vjeçare ndërsa punonte me babain e tij në fushë. Banorët, duke e parë këtë si ndëshkim hyjnor, e braktisën trupin e tij në pyll. Pas 22 vjetësh, në vitin 1547, fshatarët vunë re një dritë misterioze mbi vendin ku ndodhej trupi i fëmijës dhe, pasi e zbuluan, e vendosën në narteksin e kishës. Gjethet me të cilat ishte mbuluar shëronin të sëmurët dhe ndalën një epidemi të rëndë që kishte kapluar krahinën.

Në vitin 1610, mitropoliti i Novgorodit urdhëroi ndërtimin e një manastiri në vendin e zbulimit të lipsanit, ku sot vijojnë të vijnë shumë pelegrinë. Shën Artemi i Verkolës nderon besimtarët që vuajnë nga sëmundje të zorrëve dhe nga rrufa.

UGO kishte raportuar mbi dëshmorët e krishterimit të herët të vendit tonë pak kohë më parë, duke sjellë dëshminë e shenjtorëve të krishterimit të hershëm.

Lexo gjithashtu