Mitropoliti i Drinupolit Grigorios (1841–1926): jeta dhe shërbesa e tij
Patriarkana Ekumenike ka dokumentuar jetën dhe shërbimin e Mitropolitit të ndjerin të Drinupolit, Grigorit (emri laik: Joani Gianaris ose Prodromu), i cili lindi në vitin 1841 në Plomari të Lesvosit dhe ndërroi jetë më 13 nëntor 1926 në Konstandinopojë. Sipas materialit të botuar nga Patriarkana Ekumenike, karriera e tij kishtare u shqua nga shërbimi në disa dioqeza të rëndësishme dhe formimi teologjik i lartë.
Grigori u diplomua në Shkollën Theologjike të Halkit në vitin 1886. Karriera e tij filloi si dhjak në Mitropolinë e Adrianopojës dhe në Galaci të Rumanisë, pastaj vijoi si Protosigjel – titull që i jepet sekretarit kryesor të një mitropolie – në Selanik. Më 28 nëntor 1876 u dorëzua Episkop i Kambanisë në Selanik, ceremoni të cilën e kreu Mitropoliti i Selanikut, Joakimi, i ndihmuar nga katër episkopë të tjerë.
Pas shërbimit të shkurtër si Episkop Ndihmës i Adrianopojës dhe përgjegjës i Kishës së Shën Nikollës në Gallata të Konstandinopojës, Grigorios u zgjodh Mitropolit i Filipupolit më 14 nëntor 1880. Karriera e tij vijoi me zgjedhjen si Mitropolit i Trapezundës (1885), pastaj i Rodosit (1888) – ku mori 6 nga 9 votat. Më 1 qershor 1893 u zgjodh Mitropolit i Korçës, por më 15 korrik të po atij viti u shkarkua. Pasi shërbeu shkurtimisht si Mitropolit i Serviave dhe Kozanit (tetor 1893 – maj 1894), u zgjodh Mitropolit i Drinupolit më 4 qershor 1894.
Siç kishte raportuar UGO, studentët e Shkollës së Kryqit të Nderuar vizituan Halkin, institucionin ku Grigorios vetë u formua teologjikisht.
Më 22 maj 1899 Grigorios u shkarkua nga katedra e Drinupolit dhe kaloi vitet e fundit të jetës në qetësi – fillimisht në Malin e Shenjtë dhe, nga viti 1901, në Konstandinopojë, ku ndërroi jetë në moshën 85-vjeçare.
Lexo gjithashtu
Mitropoliti i Drinupolit Grigorios (1841–1926): jeta dhe shërbesa e tij
Joani Gianaris nga Lesvosi shërbeu si mitropolit i gjashtë dioqezave të ndryshme të Patriarkanës Ekumenike gjatë gjysmë shekullit të karrierës së tij kishtare.
Shën Onufri i Madh – asket i shkretëtirës egjiptiane me origjinë persiane
Jeta e tij u bë simbol i përkushtimit të plotë ndaj Perëndisë, nga bashkësia kinobitike deri në vetminë e thellë të shkretëtirës.
Lajkatari-Etërit e shenjtë, filozofë dhe autorë të njohur flasin për dëmin e lajkatarisë
Thënie mbi lajkat, miqësinë e rreme dhe nevojën për qortim të sinqertë
Anthimi VII nga Epiri – Patriarku Ekumenik me rrënjë shqiptare
Lindi në fshatin Plisivitsa të Filiatit dhe shërbeu si Mitropolit i Korçës para se të zgjidhej në fronin e Kostandinopojës.
Manastiri i Shën Nektarit në Nju Jork zgjodhi At Stefanon igumen
Vëllazëria monastike në Roscoe zhvilloi votim të fshehtë pas fjetjes së Plakut Jozef
Kongresi i Beratit dhe shpallja e Autoqefalisë së Kishës Orthodhokse Shqiptare më 1922
Kongresi historik i Beratit, i mbajtur më 12 qershor 1922, shpalli autoqefalinë administrative të Kishës Orthodhokse Kombëtare të Shqipërisë, bazuar në kanonet e shenjta dhe shembullin e kishave të tjera orthodhokse.