Anthimi VII nga Epiri – Patriarku Ekumenik me rrënjë shqiptare

Patriarku Ekumenik i Kostandinopojës, Romës së Re, Anthimi VII – me emër laik Angjelos Cacos – lindi në fshatin Plisivitsa të krahinës së Filiatit në Epir, rreth viteve 1828–1832. Sipas UGO, jeta e tij kishëtare zgjati mbi gjysmë shekulli dhe e çoi nga funksione episkopale në Epir e Traki deri në fronin më të lartë të Kishës Orthodhokse Ekumenike.

Pas diplomimit nga Shkolla Teologjike e Halkit në vitin 1861, Anthimi shërbeu si predikues dhe profesor në Shkollën Zosimea të Janinës. Më 13 korrik 1869 u dorëzua Episkop i Paramithisë në Janinë – ceremonia u kry nga Mitropoliti i Artës Serafim, me pjesëmarrjen e Mitropolitëve Gjerman të Vellas e Konicës, si edhe Kirill të Peristeras.

Karriera e tij vazhdoi me zgjedhjen si Mitropolit i Enosit më 11 tetor 1877. Zgjedhja si Mitropolit i Anhialos më 15 tetor 1888 nuk u pranua prej tij dhe më 17 nëntor 1888 u shkarkua; pas kësaj periudhe jetoi si person privat në Janinë.

Më 15 korrik 1893 Anthimi u zgjodh Mitropolit i Korçës, ku Selia e Mitropolisë ishte vetë qyteti i Korçës. Vetëm një vit më vonë, më 21 korrik 1894, u zgjodh Mitropolit i Lerosit. Kulmi i karrierës së tij erdhi më 20 janar 1895, kur Synodi e zgjodhi Patriark Ekumenik me 9 vota, duke lënë pas kandidatët ish-Patriarkun Joakimi III (6 vota) dhe Mitropolitin e Drinupojës Grigori.

Mandati si Patriark Ekumenik zgjati deri më 29 janar 1897, kur Anthimi VII dha dorëheqjen. Pas kësaj jetoi në qetësi në lagjen Shişli të Kostandinopojës, ku ndërroi jetë më 5 dhjetor 1913.

Siç kishte raportuar UGO, Mitropoliti i Korçës mori pjesë në kremtimin e Ngjitjes së Zotit në qiell në Mitropolinë e Shenjtë të Katerinës – vazhdimësi e traditës kishtare të Sedes Korçare që lidhet me emra si Anthimi VII.

 

Vlen të shënohet se pak para zgjedhjes së Anthimit si Mitropolit i Korçës, froni korçar kishte qenë i mbajtur nga Grigori i Rodosit, i zgjedhur më 1 qershor 1893 dhe i shkarkuar më 15 korrik të po atij viti – datë kjo kur Anthimi VII mori vetë atë post.

 

 

Lexo gjithashtu

Statuti i vitit 1944 ndau Kishën Orthodhokse Shqiptare në shtatë dhioqeza

Vijimi i materialit për Autoqefalinë trajton Sinodhin e Shenjtë, administrimin kishtar, seminarin, revistën dhe botimet

Radio Ngjallja paraqet dëshmi mbi shenjtorët e hershëm në Shqipëri

Një shkrim i Ilirjan Gjikës mbledh të dhëna historike dhe arkeologjike për përkushtimin e kishave paleokristiane ndaj shenjtorëve në disa qytete shqiptare.

Kisha e Shën Marisë së Vllahernës ruhet në Kalanë e Beratit

Objekti mesjetar ndodhet brenda mureve të kalasë dhe lidhet me traditën bizantine të kultit të Hyjlindëses.

Kisha Ortodokse përkujton sot Vendosjen e Rrobës së Hyjlindëses në Vllahernë

Sipas traditës hagiografike, rroba e shenjtë e Nënës së Zotit u zbulua në shekullin V dhe u ruajt me nderim në një kishë të ndërtuar posaçërisht në Konstandinopojë.

Manastiri i Shën Qirjakut ruan trashëgiminë kishtare në Dropull

Kompleksi në Dhuvjan lidhet me traditën bizantine, rindërtimin e vitit 1588 dhe rolin arsimor që mori në shekullin XVIII.

Manastiri i Solanit zhvillon prodhim organik në Gard

Komuniteti i murgeshave ortodokse në La Bastide-d’Engras jeton me lutje, punë dhe prodhim të verërave e produkteve të tjera.