Shën Titi u shërbeu Kishave në Kretë dhe në Azinë e Vogël
Apostulli nga Kreta ishte bashkëpunëtor i ngushtë i apostullit Pavël dhe u bë peshkopi i Gortinës
Shën Titi, me origjinë nga Kreta, ishte një nga bashkëpunëtorët më të afërt të apostullit Pavëll dhe një i krishterë nga paganët. Sipas materialit të përgatitur nga Avraam E. Nikolaidis, Shën Pavlli i drejtoi atij Letrën drejtuar Titit, ku e quan “biri im i vërtetë në besim”.
Që në rini, Titi tregoi interes të madh për arsimin dhe dijen. Në moshën njëzetvjeçare dëgjoi një zë hyjnor që e thërriste të largohej nga arsimi i kësaj bote. Për të dalluar nëse zëri ishte nga Perëndia, ai vazhdoi studimet edhe nëntë vjet, derisa një vegim e udhëzoi të lexonte Shkrimet e Shenjta.
Në Jerusalem, Titi pa veprat, Pësimet, Varrimin, Ngjalljen dhe Ngjitjen e Zotit Jezu Krisht. Ai ishte i pranishëm edhe në ditën e Pentikostisë dhe, së bashku me kretasit e tjerë, dëgjoi predikimin e apostullit Pjetër dhe mori dhuratat e Shpirtit të Shenjtë.
[[read_also:???]]
Pas dorëzimit në shërbim apostolik, Titi udhëtoi me Pavllin në Antioki, Selevki, Qipro, Pamfili, Antioki të Pisidisë, Ikon dhe qytete të tjera. Ai mori pjesë edhe në Sinodin Apostolik të Jerusalemit, në vitin 51, ku u diskutua nëse të krishterët që vinin nga paganët duhej të zbatonin rregullat e Ligjit të Moisiut. Pavlli nuk pranoi që Titi t’i nënshtrohej rrethprerjes.
Më vonë, Titi u dërgua në Korinth për të këshilluar bashkësinë e krishterë dhe për të nxitur ndihmën për të varfrit e Jerusalemit. Pavlli e la në Kretë, ku ai caktoi peshkopë dhe presviterë. Sipas traditës, Titi shërbeu si peshkop i Gortinës dhe u preh në Zotin më 25 gusht të vitit 105, në moshën 94-vjeçare.
Lipsanet e tij u transferuan nga Gortina në Venedik, në bazilikën e Shën Markut, ndërsa në vitin 1966 u kthyen në Hiraklion të Kretës. Koka e shenjtë e apostullit ruhet në kishën kushtuar atij.
[[read_also:???]]
Në fund të materialit theksohet se jeta e shenjtorëve dëshmon vazhdimësinë e Traditës së Shenjtë dhe praninë e Krishtit në Kishë. Përmendet edhe këshilla e Shën Porfirit se jeta pa Krishtin nuk është jetë dhe se dashuria për Të e çon njeriun drejt paqes dhe shenjtërisë.
