Këshilla shpirtërore!
Nëse dëshiron t’i japësh diçka atij që ka nevojë, jepja me fytyrë të gëzuar dhe ngushëlloje trishtimin e tij me fjalë të mira. Nëse vepron kështu, në zemrën e tij bukuria e fytyrës sate do ta tejkalojë atë që i jep dhe do të ketë më shumë vlerë sesa plotësimi i nevojës së trupit të tij.
Ditën kur do të hapësh gojën për të akuzuar dikë, konsideroje veten të vdekur atë ditë dhe të gjitha veprat e tua të kota, edhe nëse të duket se mendimi yt të shtyu të flisje me sinqeritet dhe për dobi shpirtërore. Sepse, ç’nevojë ka që dikush të shkatërrojë shtëpinë e vet për të ndrequr shtëpinë e mikut të tij?
Ditën kur do të ndiesh dhembshuri për ndonjë njeri që vuan shpirtërisht ose trupërisht, atë ditë konsideroje veten martir; konsidero se ke vuajtur për Krishtin dhe se je denjësuar për pohimin e Tij. Sepse edhe Krishti vdiq për mëkatarët dhe jo për të drejtët.
Mendo sa i madh është ky virtyt. Vërtet, është virtyt i madh që dikush të ndiejë dhembshuri për njerëzit e këqij dhe t’u bëjë mirë mëkatarëve më shumë sesa të drejtëve. Këtë Apostull Pavli e përmend si diçka të denjë për admirim.
Nëse në të gjitha veprat e tua arrin ta ruash ndërgjegjen tënde të pastër, mos u përkujdes për të kryer ndonjë virtyt tjetër.
Në të gjitha veprat e tua le të paraprijnë dëlirësia e trupit dhe pastërtia e ndërgjegjes sate, sepse pa këto të dyja çdo virtyt tjetër konsiderohet i kotë përpara Perëndisë.
Dije se çdo vepër që kryen pa mendim dhe pa shqyrtim është e kotë, sepse Perëndia e vlerëson virtytin sipas dallimit shpirtëror dhe jo sipas veprimit pa dallim.
Shën Isaak Siriani
Shkrime asketike
